Christopher Lee: The Jedi, the Spy, the legend

Οταν σκέφτεστε "σκληροτράχηλους" ηθοποιούς του Hollywood, συνήθως σκέφτεστε Stalone, Statham, άντε ίσως και τον Danny Trejo που είχε εμπλοκή με μεξικάνικα καρτέλ. Σίγουρα όμως δεν πρόκειται ο νους σας να πάει σ' έναν 90χρονο, εκτός και αν είναι Highlander.

90's pop culture reference. Check

Τι κι αν σας πω ότι ο πιό "σκληροτράχηλος" ηθοποιός του Hollywood είναι κατ' ακρίβεια ένας άγγλος ευγενής, σπουδασμένος στα καλύτερα σχολεία της εποχής του; Ή αν σας πω ότι είναι Sith Lord, κάποτε ήταν κατάσκοπος, είναι δεινός ξιφομάχος και πιθανότατα ξέρει πάνω από χίλιους τρόπους για να σε σκοτώσει; Οτι πουθενά δεν είσαι ασφαλής από αυτόν γιατί μπορεί να μεταμορφωθεί σε νυχτερίδα και να σου ρουφήξει το αίμα; Θα νόμιζες ότι σε κοροϊδεύω;
Κυριες και κύριοι, σας παρουσιάζω με ιδιαίτερη ευχαρίστηση τον Sir Christopher Frank Carandini Lee, τον πιο badass ηθοποιό που υπάρχει και αυτή είναι μονο μια μικρή λίστα με τους λόγους γιατί.

Ακομα και το κοστουμι του φαίνεται έτοιμο να σου σπάσει τα μούτρα

Επαιξε σε πιο πολλές ταινίες από οποιονδήποτε άλλον ηθοποιό

Με μια καριέρα που μετρά σήμερα 66 δημιουργικά χρόνια, ο Christopher Lee είναι credited με 274 ταινίες  (σ' αυτές δεν συμπεριλαμβάνονται τα τρία φιλμ του "The Hobbit") και είναι κάτοχος του ρεκόρ Γκίνες ως ο ηθοποιός με τις περισσότερες ταινίες, ένα ρεκόρ που θα καταρριφθεί μόνο εάν ο Tim Burton και ο Johnny Depp ζήσουν 100 χρόνια.

Εντάξει, είναι φίλος σου. ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ! Δωσε και σε κανέναν άλλο ρόλους!

Η πρώτη του ταινία ήταν το "Corridor of Mirrors"  και ήταν αποτέλεσμα επταετούς συμβολαίου που υπέγραψε με την εταιρεία "Hammer Film Productions". Οντας στο δυναμικό της Hammer, o Lee ξεκίνησε να καθιερώνεται με το είδος των ταινιών που θα τον ακολουθούσε για μια ζωή.

Ρομαντικές κωμωδίες;

Η φυσιογνωμία του Lee δεν άφηνε και πολλά περιθώρια για τον  ηθοποιό. Ψηλόλιγνος, με σχεδόν δύο μέτρα ύψος (1,96 για την ακρίβεια) ο Lee ήταν ιδανικός για να παίξει το τέρας του Φρανκεστάιν, ρόλος που κατ' ακρίβεια του δόθηκε μόλις πάτησε το πόδι του στο σετ. H πρώτη ταινία που έπαιξε το ομώνυμο τέρας ήταν το "The Curse of Frankenstein" αλλά σύντομα ο Lee θα άφηνε πίσω του το τέρας της Mary Shelley, ανταλλάζοντας το με ένα άλλο του Bram Stoker. Ο θρυλικός Κόμης Δράκουλας, ο βρικόλακας με ιδιαίτερη προτίμηση στις γυναίκες και το αίμα, θα ήταν ο επόμενος σταθμός του Lee.

Modern vampire: Scare Level - "Awwwwww! How cute"

Αν και ο ρόλος του γοητευτικού και κάπως αιμοφιλικού κόμη των Καρπαθίων είχε παιχτεί από θρύλους του κινηματογράφου όπως ο Vincent Price (με τον οποίο ήταν καλοί φίλοι) και ο Bela Lugosi, o Lee έδωσε στο ρόλο μια πιο ανθρώπινη διάσταση, κάνοντας τον ακόμα πιο τρομαχτικό.

Old School vampire: Scare Level - AAAAAAAAAAAAAAH! MY SOUL! HE IS EATING MY SOUUOUOUOUOUOUL!

H πιο γνωστή του ταινία ήταν το "Dracula" αλλά κατέληξε να ενσαρκώσει τον ρόλο σε πολλές ακόμα ταινίες. Σύμφωνα με τον συγγραφέα John Landis και το βιβλίο του "Monsters in the Movies", δεν ήθελε να μείνει γνωστός μόνο σαν Δράκουλας αλλά υπέκυπτε σε συναισθηματικό εκβιασμό από τον ατζέντη του και τον ιδιοκτήτη της Hammer για να γυρίζει περισσότερες ταινίες. Σχεδόν 20 χρόνια αργότερα ο Lee κυριαρχούσε στη βιομηχανία του τρόμου αλλά ήθελε περισσότερα. Εφυγε από την Αγγλία επειδή ήταν typecasted και πήγε στην Αμερική σε αναζήτηση καλύτερων ρόλων. Με δυο-τρεις εξαιρέσεις όμως η επιλογή αυτή δεν του βγήκε, αφού οι παραγωγοί συνέχιζαν να του δίνουν ρόλους ανταγωνιστή και συνήθως σε ταινίες τρόμου.

Οταν ενας από τους ρόλους σου ειναι του κακού ρώσου αστυνόμου στο "Police Academy: Mission Moscow", ξέρεις ότι κάπου πήγες λάθος

Ανάμεσα στους πολλούς του ρόλους ήταν και αυτός του Σερλοκ Χολμς αλλά και του διαβόητου Ρασπούτιν, ρόλο τον οποίο απέδωσε πολύ πειστικά αφού γνώρισε από πρώτο χέρι τον Φελιξ Γιουσούποφ, έναν εκ των δολοφόνων του!


Ηταν κατάσκοπος στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και φίλος με τον αυθεντικό James Bond

Είπαμε στην εισαγωγή ότι ο Lee έχει αριστοκρατική καταγωγή. Σε αντίθεση όμως με πολλούς έκπτωτους αριστοκράτες της εποχής του, ο Lee δεν είχε κανένα οικονομικό πρόβλημα και μπορούσε να ζήσει την ζωή του άνετα και μακριά από πεδία μάχης.

We are out of cream again? How absolutely dreadful!

Οταν ήταν 17 χρονών, ο νεαρός Christopher αποφάσισε ότι η άνετη ζωή του αριστοκράτη δεν ήταν γι' αυτόν. Τι να σου κάνει το απογευματινό τσάι με τις δεσποινίδες, όταν υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος να σκοτώσεις; Χωρίς την συγκατάθεση της οικογένειας του, πάει εθελοντής στο φινλανδικό στρατό για να πολεμήσει ενάντια στους Ρώσους. Επειδή όμως εκεί κρατήθηκε μακριά από το μέτωπο, ο Lee επιστρέφει στην Αγγλία και στρατολογείται στην RΑF όπου έλαβε εκπαίδευση πιλότου και εργαζόταν στο τμήμα αποκωδικοποίησης. Η ικανότητα του στο να λύνει γρίφους μαζί με το γεγονός ότι μιλούσε άπταιστα γαλλικά και γερμανικά οδήγησαν τον Lee στο να στρατολογηθεί στην SOE (Special Operations Executive), ένα παρακλάδι των ειδικων δυνάμεων που δημιουργήθηκε από τον Τσωρτσιλ με σκοπό "να βάλουν φωτιά στην Ευρώπη".  Αποστολή των μελών της SOE ήταν να ταξιδεύουν στις υπό κατοχή χώρες της Ευρώπης και να συντονίζουν την αντίσταση κατά των ναζιστικών δυνάμεων αλλά και να σαμποτάρουν καίρια στρατηγικά σημεία που βρισκόταν υπό εχθρική κατοχή. Η SOE ήταν γνωστή ως το "Ministry of Ungentlemanly Warfare" και "Churchill's Secret Army".

To τελευταίο ήταν  η έμπνευση της  Rowling για το "Dumbledore's Army" στο "Harry Potter and the Order of the Phoenix"

O Lee έχει επανηλειμμένα αρνηθεί να μιλήσει για την υπηρεσία του στην SOE, λέγοντας σ' ένα δημοσιογράφο ότι ο κόσμος μπορεί να νομίσει ότι θέλει.
Ξέρετε ποιός άλλος ήταν στην SOE; O James -fucking- Bond! Οχι ο χαρακτήρας βεβαίως αλλά ο συγγραφέας των βιβλίων, Ian - fucking-Fleming, που είναι και εξ' αγχιστείας ξάδελφος του Lee από την πλευρά του πατριού του. Το διάστημα που ο Fleming πέρασε στην SOE ήταν η πηγή από την οποία προήλθαν όλες οι περιπέτειες του διάσημου ήρωα.

"My name is Fleming. Ian Fleming

Ο Fleming ήταν καλός φίλος με τον Lee και μάλιστα ζήτησε όπως τον ανταγωνιστή στη ταινία "Dr No" υποδυθεί ο συμπολεμιστής και συγγενής του. Ο Lee αποδέχτηκε την πρόταση αλλά ο ρόλος είχε ήδη δοθεί αλλού. Ο Lee βεβαίως έπαιξε στη συνέχεια έναν κακό σε ταινία του Bond, τον Fransisco Scaramanga από το "The Man with the golden gun" και ήταν ο μοναδικός που διασώθηκε από εκείνο το ναυάγιο.

"I eat Daniel Craig's balls for breakfast"

 Το θέμα της θητείας του Lee στην SOE ήρθε ξανά στην επιφάνεια πριν λίγα χρόνια, μετά την κυκλοφόρια του extended edition του "Lord of the Rings" όπου ο φίλος μας έπαιξε τον μάγο Saruman. Κατά την διάρκεια του σχολιασμού μιας εξάλεπτης σκηνής στον πυργο του Saruman, o Peter Jackson διήγηθηκε ένα διάλογο που είχε με τον ηθοποιό. Στο τέλος της σκηνής ο Grima Wormtongue θα έπρεπε να καρφώσει ένα μαχαίρι στην πλάτη του κακού μάγου και ο Peter Jackson ήθελε τον Lee να φωνάξει δυνατά αλλά ο Lee αρνήθηκε λέγοντας στον σκηνοθέτη ότι κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου ρεαλιστικό. Ο Jackson επέμεινε σε σημείο που εκνεύρισε τον Lee και ακολούθησε ο κάτωθι διάλογος:

-Peter, have you ever heard  the sound a man makes when he is stabbed in the back?
-Umm.., no
-Well, I have. And I know what to do

Game, set and fucking match

Εάν  σας ενδιαφέρει να ακούσετε τον ήχο που κάνει κάποιος όταν τον καρφώσουν στην πλάτη, προχωρήστε το βίντεο στο 01:35.
Και μιας και είπαμε για το LotR...

Γνώριζε προσωπικά τον Tolkien και ήταν η επιλογή του συγγραφέα για να υποδυθεί τον Gandalf

O Lee έχει άπειρο σεβασμό για το έργο του Tolkien και δήλωσε οτι προσπαθεί να διαβάζει τα βιβλία του τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο. Εκτός όμως από την λογοτεχνική εκτίμηση, ο σεβασμός του Lee πηγάζει και από το ότι γνώριζε προσωπικά τον συγγραφέα και είναι κατ' ακρίβειαν ο μοναδικός άνθρωπος στο σετ του LotR που γνώριζε τον Tolkien και συχνά έκανε υποδείξεις στον Jackson. Ερωτηθείς μάλιστα σε μια συνέντευξη, ο Tolkien δήλωσε ότι θα ήθελε τον Lee να είναι ο άνθρωπος που θα ενσάρκωνε τον μάγο Gandalf στην μεγάλη οθόνη.

Περίπου σαν να λέει ο Θεός στον Τζεφιρελι ποιος θέλει να παίξει τον Χριστό

Η δήλωση του Tolkien έγινε και σημείο τριβής του Jackson με τους φανατικούς των βιβλίων, επειδή ο ρόλος δόθηκε τελικά στον Ian McKellen. O λόγος βεβαίως δεν ήταν ότι ο Jackson είχε ιδιαίτερη προτίμηση στον McKellen αλλά επειδή ο Lee ήταν ήδη πολύ μεγάλος, σχεδόν είκοσι χρόνια γηραιότερος από τον McKellen. O ρόλος του Gandalf είχε και φυσικές απαιτήσεις στις οποίες ο Jackson δεν ήταν σίγουρος αν θα καταφερνε να ανταποκριθεί ο Lee.

Να θυμίσω ότι όταν ο McKellen ήταν βρέφος, ο Lee σκότωνε ναζί. Just a reminder

Προφανώς κανένας δεν είπε στον Jackson ότι ο μοναδικός τρόπος να σκοτώσεις τον Lee είναι με ενα ξύλινο παλούκι στην καρδιά.

Είναι από τους καλύτερους ξιφομάχους στην ιστορία του σινεμά

H εκπαίδευση στο άθλημα της ξιφομαχίας (fencing) ήταν ουσιώδες μέρος της εκπαίδευσης των άγγλων ευγενών και ο Lee ήταν εξαιρετικά καλός μαθητής. Σε όλη την διάρκεια της σινεματικής του καριέρας, ο Lee ποτέ του δεν είχε stunt double για τις σκηνές ξιφομαχίας. Με εξαίρεση μια φορά, στην ηλικία των 80 ετών, όταν έγινε καστ σαν ο Sith Lord Count Dooku στο "Star Wars" 

Pictured: The man who kicked Darth Vader's ass

O Lee μάλιστα εσπευσε να απολογηθεί, λέγοντας σε συνέντευξη ότι "40 χρόνια επικίνδυνων stunts είναι νομίζω αρκετά. Απλά είμαι σε ηλικία που πλέον δεν μπορώ".
Ο Lee είναι γνωστός για την άρνηση του να αφήσει κάποιον άλλο να κάνει τις επικίνδυνες σκηνές του. Μια φορά κινδυνεψε να πνιγεί όταν χάλασε ο αναπνευστικός εξοπλισμός του ενώ στο προαναφερθέν "Man with the golden gun" ήταν unaccredited οδηγός αυτοκινήτου. Η ικανότητα του Lee με το ξίφος και η προθυμία του να αναλάβει ο ιδιος τις επικίνδυνες σκηνές του οδηγησαν τρεις διαφορετικές συντεχνίες κασκαντερ να τον ανακηρύξουν επίσημα μέλος τους.

Ξεκίνησε καριέρα στην Μetal στα 88 του

Οι περισσότεροι που φτάνουν στην ηλικία των 88 θεωρουν επιτυχία να θυμηθούν τι έφαγαν το μεσημέρι και να μην χρειάζονται βοήθεια για να πάνε στο αποχωρητήριο. Οι περισσότεροι ανθρωποι δεν είναι ο Christopher Lee. Εχοντας πλέον γίνει ότι ονειρεύεται ο κάθε άνθρωπος, ο Lee πρόσεξε ότι άφησε να του ξεφύγει ένα σημαντικό κομμάτι κάθε αντρικής φαντασίωσης. Δεν είχε γίνει ροκ σταρ. Εχοντας προ πολλού περάσει την ηλικία του "δεν βαριέσαι, που να τρέχω στα γεράματα" ο Lee αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στην symphonic metal.. Η πρώτη του metal συνεργασία ήταν το 2005 με τους "Rhapsody of Fire" και τραγούδησε ντουέτο με τον Fabio Lιone στο τραγούδι "Magic of the wizard's dream" . H συνεργασία είχε τόσο μεγάλη επιτυχία που ο Lee έκανε την αφήγηση σε ακόμα τρεις δίσκους τους ενώ συνεργάστηκε και με τους Manowar για την επανακυκλοφορία του "Battle Hymns".
Οι συνεργασίες όμως δεν ήταν αρκετές. Το 2010 ο Lee αποφασίζει να προχωρήσει με δικό του δίσκο και να κατακτήσει και την σκηνή της symphonic metal.

Υοu will never, EVER look that cool. Ever

To "Charlemagne: By the sword and the cross" έγινε αμέσως επιτυχία και χαιρετίστηκε από τους κριτικούς. Η πολύ θετική απήχηση που είχε οδήγησε και σ' ένα βραβείο "Spirit of Metal" που παρέλαβε από τα χέρια του κιθαρίστα και ροκ θρύλου/θεού Tommy Iommi των Black Sabbath.

Rock on man. Rock on

Εκεί που οι άλλοι στην ηλικία του σκέφτονται ποιο φέρετρο είναι καλύτερο γι' αυτούς, ο Christopher Lee ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει την συνέχεια του metal αλπουμ του, με το όνομα "Charlemagne: The Omens of Death". Και σε περίπτωση που μπορεί να διερωτάστε γιατί επέλεξε το συγκεκριμένο θέμα, να σας πω για τέλος ότι...

Είναι απόγονος του Καρλομάγνου. Ναι, ΕΚΕΙΝΟΥ του Καρλομάγνου

O Κάρολος ο Μέγας, ο Καρλομάγνος, ο βασιλιάς των Φράγκων, ο κατακτητής όλης της Δυτικής Ευρώπης, ο πατέρας της ιδέας της "Ενωμένης Ευρώπης", ο Αγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Τα έργα και οι ημέραι του πασιγνωστου βασιλιά είναι πάρα πολλά για να τα απαριθμήσουμε εδω (εκτός αν είστε περίεργοι) αλλά ας περιοριστούμε να πούμε ότι ήταν ψιλογνωστός.

Pictured: ΟΧΙ ο παππούς σου ο Στυλλής που την Σαλαμιού

Μέσω της οικογένειας της μητέρας του, τους Carandini, o Christopher Lee μπορεί να περηφανεύεται ότι έχει άμεση καταγωγή από τον Καρλομάγνο και έχει και τις απαραίτητες αποδείξεις. Επιστήμονες που ειδικεύονται στην ανακατασκευή γενεαλογικών δέντρων έχουν αναγνωρίσει επίσημα την καταγωγή του ενώ ανακάλυψαν και διαταγή του αυτοκρατορα Φρειδερίκου του Ά ( Μπαρμπαρόσα) που δίνει άδεια στην οικογένεια Carandini να χρησιμοποιεί το οικόσημο του Καρλομάγνου.

Ας σταματήσουμε μια στιγμή και να αναλογιστούμε το γεγονός ότι ο άνθρωπος έχει  επίσημο οικόσημο!

Αυτός λοιπόν είναι ο Sir Christopher Lee. Ιππότης, Jedi, κατασκοπος, τραγουδιστής και βαμπιρ. Ολα αυτά στα 91 του χρόνια και χωρίς καμία ένδειξη ότι πρόκειται να σταματήσει. Εγώ του εύχομαι να πεθάνει όπως εκείνος θέλει, "with my boots on"!

3 ιστορίες από την Βίβλο που ο Υπουργός Παιδείας πρέπει να διδάξει σε σχολεία!

Disclaimer: Το πάρακατω κείμενο βλάφτει σοβαρά όσους έχουν έλλειψη χιούμορ και όσους πήραν διαζύγιο με την λογική. Διαβάστε επί ιδίω κινδύνω

Εκτός κι αν μένετε μέσα σε σπηλιά (σ' αυτή την περίπτωση προσέχετε από τον Λωτ, more on that later), έχετε ακούσει για τις αποφάσεις της πρόσφατης Ιεράς Συνόδου. Θέλοντας να θυμίσουν ότι εκπροσωπούν μια κάστα που δεν έχει καμία σχέση μ' εκείνο που ισχυρίζεται ότι πρεσβεύει και ότι δεν είναι παρά θλιβερά, αναχρονιστικά απομεινάρια, η Ιερά Σύνοδος μας είπε ότι η ομοφυλοφιλία μπορέι να κοπεί σαν το ποτό, κανένας δεν έχει δικαίωμα να αποφασίσει τι θα κάνει με το σωμα του μετά θάνατον και ότι είναι καλή ιδέα να υποχρεώνουν παιδάκια να μαθαίνουν ότι εκείνοι θέλουν.
Ο δογματισμός της Εκκλησίας βεβαίως δεν μας απασχολεί. Εκείνο που κάνει την όλη κατάσταση θλιβερή είναι ότι εξεφρασαν τις μεσαιωνικές τους αντιλήψεις ενώπιον του Υπουργού Παιδείας Κυριάκου Κενεβέζου, ο οποίος στο τέλος συμφώνησε και μαζί τους.

Εάν η φωνή σου τυγχάνει να είναι εντελώς ίδια με του Αρχιεπισκόπου

Σε μια τεράστια ήττα για την κοσμικότητα και τον ευρωπαϊκό χαρακτήρα του κράτους, ο νεοδιορισθείς Υπουργός Παιδείας έμεινε σιωπηλός όταν οι αρχιερείς δίπλα του έκαναν εμετό με λέξεις, δίνοντας στα λόγια τους το κύρος που έρχεται με την θέση του.
Επείδη όμως νιώθω τον πόνο του Υπουργού, θεωρώ ότι είναι καθήκον μου να τον βοηθήσω στο έργο του. Προς αυτή την κατεύθυνση εισηγούμαι προς τον κ. Κενεβέζο να εισάξει στη διδακτέα υλη τρεις ιστορίες από την Βίβλο, που είμαι σίγουρος τα παιδάκια θα ενθουσιαστούν να μάθουν!
Στο δια ταύτα όμως! Η Βιβλος χωρίζεται κυρίως σε δύο μέρη: Την Παλαιά και Καινή (καινουργια) Διαθήκη. Η Καινή Διαθήκη είναι το διασκεδαστικό κομμάτι της υπόθεσης. Εκεί είναι κεντρικό πρόσωπο ο Χριστός και είναι γεμάτο από ενθαρρυντικά μηνύματα, όμορφες ιστορίες και ένα  κάπως ικανοποητικό φινάλε. Η Καινή Διαθήκη έχει σωρεία από καλές ιδέες, όπως το ότι η συγχώρεση είναι η απολύτη αρετή, πρέπει να αγαπάμε τον κόσμο όλο και να μην κρίνουμε άλλους πριν μάθουμε την ιστορία τους. 
Ο Θεός στη Καινή Διαθήκη μοιάζει με τον συμπαθητικό παππούλη που αγαπά τα εγγονάκια του και προσπαθεί να τα καθοδηγήσει. Η Παλαιά Διαθήκη όμως είναι μια εντελως διαφορετική υπόθεση. Ο Θεός εδώ ακόμα είναι στα άβολα εφηβικά του χρόνια, είναι πολύ ώρα κλειδωμένος στο δωμάτιο του ακούγοντας "Διάφανα Κρίνα", μισά τον κόσμο όλο και ακόμα δεν έχει κατανοήσει την σεξουαλικότητα του. Επίσης έχει σοβαρό πρόβλημα με το να ελέγχει τον θυμό του και μπορεί να αφανίσει τον κόσμο επείδη έτσι γουστάρει.

"Kλόουν την Τετάρτη/ την Κύριακη νεκρός"

Πάμε λοιπόν σε τρείς όμορφες ιστορίες από την Βίβλο, που πρέπει να αρχίσουμε να διδάσκουμε στα σχολεία! Ετοιμαστέ αγοράκια και κοριτσάκια! Φεύγουμε για περιπέτεια!

Ο Λωτ δίνει τις παρθένες κόρες του για τις βιάσει μια ολόκληρη πόλη, καταλήγει να της πηδήξει ο ίδιος!

Ολοι ξέρετε την ιστορία του σεβάσμιου Λωτ, του μοναδικού ενάρετου κατοικου στα Σόδομα και στα Γόμμορα, που ο Θεός κατέληξε να ισοπεδώσει για να κόψει οικόπεδα επειδή ήταν "βυθισμένες στην αμαρτία". Ο Θεός ενημερώνει τον Λωτ για τα σχεδια του και εκείνος κάνει ότι είναι ανεμενόμενο από έναν ενάρετο άνθρωπο. Ειδοποίησε όσους ήξερε και τους είπε "ΤΣΑΚΙΣΤΕΙΤΕ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ! Ο ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΧΙΡΟΣΙΜΑ!!!" καταφέρνοντας έτσι να σώσει εκατοντάδες ζωές και από εκείνη την μέρα γιορτάζεται ως ο σωτήρας της πόλης.

Ερευνες έχουν αποδείξει ότι η συμπερίληψη γάτων αυξάνει την αναγνωσιμότητα. Your move people

Χα, χα, χα, όχι. Ο Λωτ παίρνει μόνο την γυναίκα του και τις δύο του κόρες και φεύγει όσο πιο γρήγορα μπορεί, αφήνοντας μια ολόκληρη πόλη πίσω του να πεθάνει. Ο Θεός προειδοποιεί τον Λωτ να μην κοιτάξει πίσω του, προειδοποίηση που αγνοεί η γυναίκα του Σάρα και γι' αυτό μεταμορφώνεται σε στήλη άλατος. Επειδή όταν ένα πανίσχυρο, αιώνιο, παντοδύναμο ον σου λέει να μην κάνεις κάτι, η καλύτερη ιδέα είναι να παρακούσεις.

Γενετζιες. Ακόμα κι ο Θεός εν μπορέι να τις πείσει

Εκείνο που δεν ξέρετε όμως είναι πως φτάσαμε εδώ. Οπως περιγράφεται στο Γενεσις 19:1-8   (το βιβλίο, όχι την μπάντα του Phil Collins) ο Θεός για να δοκιμάσει τον Λωτ, του στέλνει δύο αγγέλους μεταμορφωμένους σε άντρες. Για λόγους πέραν της κατανόησης οποιουδήποτε λογικού ανθρώπου, οι κατοικοι της πόλης μαζεύονται και απαιτούν από τον Λωτ να τους δώσει τους δύο ξένους για να τους βιάσουν.

Για να λέμε το σωστό, οι άγγελοι ήταν πολύ προκλητικά ντυμένοι

Ο Λωτ βεβαίως αρνείται και κάνει ότι θα έκανε κάθε σωφρων άνθρωπος. Τους λέει ότι μπορούν να βιάσουν τις παρθένες κόρες του αλλά να αφήσουν τους ξένους του ήσυχους. Οι Σοδομιτες απορρίπτουν ασυζητητί την πρόταση (παρθένες;! Ιουουουουου!) και επιμένουν στην αρχική απαίτηση. Οι άγγελοι τα παίρνουν στο φωτοστέφανο και τυφλώνουν όλους όσους βρίσκονται κοντά τους και λένε στον Λωτ να πάρει την φαμελιά και να την κάνει γιατί ο Θεός θα κάνει στην πόλη ότι έκανε ο μετεωρίτης στους δεινόσαυρους.

Βut wait! There is more!

Μην έχοντας που να μείνει, όπως πολύ όμορφα διαβάζουμε στο Γένεσις 19:30-38  ο Λωτ παίρνει τις δύο του κόρες και πάει να μείνει σε μια σπηλιά. Εκεί όλα κυλάνε όμορφα και ωραία, μέχρι που τα δύο κορίτσια αρχίζουν να έχουν "ανησυχίες". Τα δύο κορίτσια που λέτε, μεταξύ επαναλήψεων του Χάνα Μοντάνα και να αγοράζουν CD του Beiber, αγχώνονται ότι ο σπόρος του πατέρα τους μπορεί να χαθεί και αυτές να μείνουν ανύπαντρες.

"Who's your daddy?"

Παύση εδώ για μισό λεπτό για να εξηγήσω σε όλες εσάς τις τριχωτές καίω-το-σουτιέν-μου φεμινίστριες τι εννοεί ο ποιητής. "Θα χαθεί ο σπόρος" ισούται με "δεν έχει αρσενικό παιδί για να συνεχίσει το όνομα". Ωραία δεν είναι άμα η θρησκεία σας θεωρεί τόσο υποδεέστερες;
Και εδώ είναι το σημείο που η ιστορία θα έπρεπε να ξεκινά με το "Αγαπητό Playboy. Ποτέ μου δεν περίμενα ότι μπορεί να συμβεί σε μένα κάτι τέτοιο".
Επείδή τότε δεν υπήρχαν "Χρυσες Αγγελίες" ούτε και Facebook για να βάλουν στο στάτους "8eloume ginaika na pidiksei ton gero mpampa mas gia na tou kanei gio! LOL!", τα δύο κορίτσια έκαναν ότι θα έκανε κάθε λογική γυναίκα. Μέθυσαν τον Λωτ και έκαναν σεξ μαζί του, μια νύχτα η μια και την επομένη η άλλη!

Δινει στο "relationship status: complicated" μια εντελώς διαφορετική διάσταση

Τώρα, ας αφήσουμε στην άκρη ότι ο Λωτ χρησιμοποιεί την ίδια δικαιολογία που χρησιμοποιεί όποιος εξ' ημών έκανε κάτι εντελώς ηλίθιο ένα βράδυ. "Ρε φίλε, ήπια πάρα πολλά τζαι εν αθθυμούμαι τίποτε! Εκαμα καμια μαλακία;". Ας πούμε ότι δεν κατάλαβε ότι μόλις είχε κάνει σεξ με τις κόρες του. Οταν έμειναν έγγυοι δεν υποψιάστηκε τίποτα;΄Πόσο τούβλο ήταν ο άνθρωπος;
Για να μην πολυλογούμε, η πρωτότοκη κόρη του γέννησε τον Μωαβ που είναι ο γενάρχης των Μωαβιτών και η νεαρότερη τον Αμμαν που  με την σειρά του ήταν ο γενάρχης των Αμμανιτών.  

Πρωταγωνίστησε επίσης στο πιο awkward επεισόδιο του HIMYM ever

Σοβαρά, το μοναδικό πράγμα που θα έκανε αυτή την ιστορία πιο εξωφρενική είναι εάν ο γιος της πρωτότοκης κόρης του, ο Mωαβ, κατέληγε να είναι πρόγονος ενός άλλου σημαντικού προσώπου στην Αγία Γραφή. Ας πουμε, ενός που είχε έφεση στην ξυλουργική, ήταν γνωστός για τα κυρήγματα του, είχε δώδεκα μαθητές και στο τέλος κατέληξε να έχει στενές επαφές με ένα σταυρό και καρφιά.

Ο Μωυσής γίνεται λίγο ιδιοτροπούλης όταν οι οδηγίες του δεν ακολουθούνται κατά γράμμα

Αααα, ο Μωυσής. Ο φέρων τις Δέκα Εντολές, πατριάρχης του ισραηλίτικου έθνους και με αρκετό πρόβλημα διαχείρισης θυμού που να κάνει τον Jack Nicholson να σκίσει τα πτυχία του.

Insert Jack Nicholson joke. Check

Οπως όλοι οι μεγάλες φυσιογνωμίες, έχει ένα-δυό κουσουρια. Σοβαρή αλλεργική αντίδραση στα χρυσά μοσχάρια και την τάση να γίνεται λίγο ιδιότροπος όταν οι υφιστάμενοι του δεν κάνουν ότι ακριβώς τους πει.
Αντι όμως να στείλει ένα passive-aggressive email σε όλους, ο Μωυσής έχει άλλους τρόπους να χειρίζεται την ανυπακοή.



To safe word για σήμερα είναι "φτουσκουληκομερμηγκότρυπαασπρηπετραξεξασπρηαπτονηλιοξεξασπροτερη"

Ο Μωυσής που λέτε μαθαίνει ότι στο βασίλειο των Μαδιανιτών  λατρεύουν ένα διαφορετικό Θεό απ' ότι εκείνος. Εχοντας χάσει το μάθημα του "αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν" ο Μωυσής διατάζει τους  ισραηλίτες να επιτεθούν στους Μαδιανίτες και να τους αφανίσουν από προσώπου γης. Κανένας από τους ισραηλίτες δεν κάθεται να σκεφτεί ότι αυτό ίσως να είναι λίγο υπερβολικό για ανθρώπους που στο κάτω-κάτω ποτέ δεν τους ενόχλησαν, έτσι ξεκινούν για την αποστολή τους. Οπως γράφει στο Αριθμοί 31:7-18, οι ισραηλίτες σκοτώνουν τους πέντε βασιλιάδες των Μαδιανιτων, δολοφονούν όλους τους αντρες, καίνε όλα τα σπίτια και παίρνουν αιχμάλωτους τις γυναίκες και τα παιδιά. Οταν επιστρέφουν πίσω στον Μωυσή, ο μιλώ-σε-θάμνους-που-παιρνουν-φωτια δεν του άρεσε που οι στρατιώτες άφησαν κάποιους ζωντανούς.
Εξοργισμένος από την ανυπακοή των φονιάδων του ο Μωυσής τους διατάζει να σκοτώσουν όλα τα παιδιά και τις γυναίκες και να αφήσουν ζωντανές μόνο τις παρθένες, τις οποίες πήραν σαν γυναικες.

Το "την πήρα γυναίκα" δεν είναι αποδεχτή υπεράσπιση για βιασμό. Go figure

But wait! There is more!

Η προσέγγιση του "σκοτώστε-τους-και-πάρτε-τις-παρθένες-τους" αποδείχτηκε εξαιρετικά πετυχημένη εξωτερική πολιτική και ο Μωυσής είχε την τάση να την εφαρμόζει παντού. Κάποτε όμως, έπεφτε έξω, όπως έγινε με την περίπτωση της πόλης Ιαβιδ στη Γαλααδ, που αναφέρεται στο Κριταί 21:10-21 . 
Εκεί ο Μωυσής έστειλε 12,000 στρατιώτες για να κάνουν τα κλασσικά (δολοφονίες, παρθένες, μην τα ξαναλέμε τώρα) αλλά βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα αναπάντεχο πρόβλημα. Οι στρατιώτες του βρήκαν μόνο 400 παρθένες ετσι δεν μπορούσε να ικανοποιήσει όλους τους άνδρες της φυλής του Βενιαμίν που έψαχναν για σύζυγο και δεν μπορούσαν βεβαίως να καταφύγουν στο match.com

Ok. Πριν να κρίνετε, πρεπει να ξέρετε ότι είναι ΦΟΒΕΡΑ δύσκολο να βρεις singles bars στην έρημο

Δεν είναι όμως πατριάρχης για το τίποτα. Στο πι και φι ο Μωυσής βρήκε την λύση. Εστειλε όλους τους ανύπαντρους στη γειτονική Σηλώμ όπου γινόταν ένα ετήσιο πανηγύρι. Τους έδωσε οδηγίες να περιμένουν κρυμμένοι στα αμπέλια και μόλις οι γυναίκες έβγαιναν έξω να χορέψουν να τις αρπάξουν και να τις κάνουν γυναίκες τους (βλέπε πιο πάνω για τον όρο).

Ξεφραγο αμπέλι, όχι μαλακίες

 

Ενας ηλίθιος μπορεί να ξεκληρίσει την πόλη σου και να την εξαφανίσει για πάντα

Η Βίβλος αποτελείται από πολλά βιβλία αλλά κανένα δεν είναι πιο αστείο (ή τρομακτικό, εξαρτάται πως το βλέπεις) από το "Δευτερονόμιον", που στην ουσία είναι μια συλλογή ομιλιών του Μωυσή προς τους Ισραηλίτες. Εάν διαβάσατε την προηγούμενη παράγραφο, έχετε μια ιδεά για το που θα πάει το πράγμα.
Επειδή οι Δέκα Εντολές άφηναν πολλά κενά στην καθημερινή ζωή των ευσεβών (π.χ. αιμομιξία, έτσι δε είναι Λωτ; Πονηρούλη μου εσυ!) ο Μωυσής έκρινε ότι πρέπει να επεκταθεί επί του θέματος.

Υπήρχαν ας πούμε σοβαρά κενά στις διατάξεις που διέπουν το εταιρικό δίκαιο

 

Οι ομιλίες του Μωυσή καλύπτουν μεγάλο εύρος της καθημερινότητας των ισραηλιτών, από τα πολύ γενικά (πρέπει πάντα μας να τιμούμε τον Θεό) μέχρι τα γελοία ειδικά (εάν βρεις μια φωλιά από πουλιά με την μητέρα μέσα, μπορείς να φας μόνο την μητέρα αλλά όχι τα αυγά.

Ετσι θα έχεις εξασφαλισμένη θέση στην μεταθάνατον ζωή).

 

Οι "νόμοι" του Δευτερονόμιου περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

1. Οδηγίες για το πως να πουλήσεις την κόρη σου σαν σκλάβα
2. Savoir vivre για βιαστές. Εάν ας πούμε είσαι γυναίκα και σε βιάσουν στην εξοχή τότε θα εκτελείται μόνο ο βιαστής αλλά εάν σε βιάσουν στη πόλη καταδικάζεσαι σε θάνατο γιατί δεν φώναξες αρκετά για να σε βοηθήσουν. Επίσης, ο βιαστής μπορεί να πληρώσει 50 κομμάτια άργυρο στο πατέρα σου σαν τιμωρία και να σε παντρευτεί, αν και δεν μπορεί πλέον να σε χωρίσει
3. Θάνατο για όσους φορούν μάλλινο με λινό ύφασμα
4. Θάνατο για όσους αγγίζουν δέρμα πεθαμένου γουρουνιού
5. Θάνατο για όσους φυτεύουν δύο διαφορετικές σοδειές μαζί
6. Θάνατο για όσες δεν είναι παρθένες

Και πάει λέγοντας.

Για κάποιο λόγο δεν έχουμε απόφαση για τα συνθετικά

But wait! There is more!

Εστω ότι κάθεστε στο αγαπημένο σας καφέ και απολαμβάνετε το απόγευμα σας. Ξαφνικά κάνει ντού ένας τύπος που αρχίζει να στριγκλίζει λέγοντας ότι ο μοναδικός Θεός είναι μέσα στο παντελόνι του και καλεί όλους τις γυναίκες γύρω να έρθουν να κοινωνήσουν. Τι κάνετε; Θα α) υπολογίσετε ότι είναι επεισόδιο του "Πλάκα κάνεις" και μαζεύεστε για να σας πάρει η κάμερα  β) σκεφτείτε ότι είναι τρελλός και θα τον αφήσετε στην ησύχια του γιατί στο κάτω-κάτω δεν πειράζει κανένα ή γ) θα τον σκοτωσετε επί τόπου και θα αναζητήσετε άλλους σαν αυτόν για να τους σκοτώσετε και εκείνους;

Με την ησυχία σου. Δεν ειναι λες και το μέλλον το δικό σου και των γνωστών και φίλων εξαρτάται από την απάντηση σου

Εάν η απάντηση σας δεν είναι το "γ", λυπούμαι να σας πω ότι μόλις κερδίσατε μια γενοκτονία και αναθεματισμό μέχρι το τέλος των Ημερών. Βλέπετε το Δευτερονόμιον (13:13-19) είναι σαφές επί του συγκεκριμένου. Εάν στη πόλη σας θεαθούν άντρας ή άντρες που προσπαθούν να προσυλητίσουν τους πιστούς σε άλλο θρήσκευμα, οφείλετε να τους σκοτώσετε. Εάν δεν το κάνετε, πιστοί που μένουν σε γύρω πόλεις πρέπει να σας σφάξουν όλους (άκομα και τις παρθένες! Σκέφτου!) και να κάψουν την πόλη. Προσέξτε: Οχι μόνο αυτούς που προσυλητίστηκαν ή αυτούς που άκουσαν το κύρηγμα. ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΟΛΗ! Αυτό όμως δεν είναι αρκετό. Οι πιστοί πρέπει να μαζέψουν όλα τα υπάρχοντα που δεν καταστράφηκαν από την φωτιά και να τα κάψουν, μαζί με τα ζώα εννοείται, ούτως ώστε ακόμα και η ανάμνηση της πόλης να εξαφανιστεί.  Ουτε αυτό όμως δεν είναι αρκετό. Οι πιστοί μετά πρέπει να αναθεματίσουν τους προδότες και να στέκονται φρουροί στα ερείπια για να διασφαλίσουν ότι κανένας δεν θα χτίσει ότιδήποτε εκεί που κάποτε υπήρχε μια πόλη.

Φωτογραφία από "Starbucks", μετά που έφτιαξαν λάθος τον latte machiato του Μωυσή

Καταλήγοντας και κινούμενος πέρα από το αστείο, ξέρω ότι η μεγάλη πλειοψηφία των θρήσκων αναγνωρίζουν ότι η Βίβλος δεν είναι θεόπνευστη και ως τέτοια δεν πρέπει να την παίρνει κάποιος κυριολεκτικά. Πιστεύουν σε Θεό αλλά αναγνωρίζουν ότι η Εκκλησία δεν εκπροσωπεί κανένα παρά τα ίδια της τα συμφέροντα.
Ακόμα όμως και ο πιο ανεκτικός και καλοσυνάτος χριστιανός οφείλει να παραδεχτεί ότι το βιβλίο που θεωρείται ως ιερό από την θρησκεία έχει πολλές σκοτεινές πλευρές. Πλευρές τις οποίες όσοι διδάσκουν θρησκευτικά αποφεύγουν επιμελώς, ακριβώς γιατί είναι βάρβαρες, αναχρονιστικές και θα προκαλέσουν σοβαρά ερωτήματα σε μια τάξη. Εάν θα ανεχόμαστε την μερική διδασκαλία της Βίβλου, δεν θα πρέπει να δίνουμε στα παιδιά το δικαίωμα να μην εκτεθούν σ' αυτή; Η εξασφάλιση του δικαιώματος της επιλογής δεν θα πρέπει να είναι η πρώτη μας έννοια; Και αν η Εκκλησία έχει αποφασίσει ποιό είναι το συμφέρον της, δεν θα έπρεπε η Πολιτεία να κρίνει βάσει της ανάγκης προστασίας των πολιτών και να πάρει θέση;
Εγραψα στην εισαγωγή ότι ο δογματισμός της Εκκλησίας δεν είναι πρόβλημα. Το πρόβλημα μας είναι οι ασπόνδυλοι πολιτικοί που δεν υπερασπίζονται τα συμφέροντα των ψηφοφόρων τους.

Pay. The Fucking. ARTIST!

Τις τελευταίες μέρες ίσως να προσέξατε στο Facebook μια φωτογραφία που δείχνει γνωστές ταινίες πριν και μετά την χρήση οπτικών εφέ (Visual Effects ή VFX) με την λεζάντα "Are you still impressed?" και κάποιους να έχουν αντικαταστήσει την φωτο στο προφίλ τους με πράσινο φόντο. Αυτά δεν είναι τυχαία αλλά στο πλαίσιο διαμαρτυρίας των εργαζόμενων στον τομέα των VFX στις ΗΠΑ, που μένουν απλήρωτοι παρά το ότι οι ταινίες στις οποίες εργάζονται εχουν κέρδος δισεκατομμύρια. 

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η πτώχευση της εταιρείας "Rhythum & Hues" που είχε δουλέψει στην ταινία "The Life of Pi", ώρες μόνο μετά που κέρδισε βραβείο BAFTA για την δουλειά της. Η "Rhythm & Hues" δεν ήταν οποιαδήποτε εταιρεία, αφού τα credits της περιλαμβάνουν τις ταινίες "Lord of the Rings", "The Hunger Games", "The Golden Compass" ενώ μέχρι σήμερα έχει κερδίσει και δυο Οσκαρ. Υπολογίζεται ότι σε καθαρά κέρδη, οι εταιρείες που είναι υπεύθυνες για τα εφέ παίρνουν λιγότερο από 5% του τζίρου.

Ο λόγος για τον οποίο η βιομηχανία του κινηματογράφου έχει αυτή την κρίση είναι βεβαίως καθαρά εμπορικός. Τα στούντιο στέλνουν τις απλές δουλειές σε Κίνα και Ινδία για ένα κομμάτι ψωμί ενώ τις πιο περίπλοκες σε Καναδά και Αγγλία. Ο λόγος για το τελευταίο είναι ότι οι δύο αυτές χώρες προσφερουν πολύ καλύτερες φορολογικές συνθήκες, κατεβάζοντας σημαντικά το κόστος παραγωγής.
Τώρα, ίσως να διερωτάστε "τι μπορώ να κάνω γι' αυτό;". Η απάντηση είναι "τίποτα απολύτως". Η παγκοσμιοποίηση της αγοράς εργασίας έχει δυστυχώς αυτές τις παρενέργειες και δεν προκειται να αλλάξει, όσο κι αν το θέλουμε. Υπάρχει όμως κάτι που μπορείτε να κάνετε στο γενικότερο πλαίσιο της ενίσχυσης της βιομηχανίας.

Πρώτον. Οταν έρχεται στο σινεμά ένα έργο που θέλετε να δείτε, ξεφουρνίστε τα 10 ευρώ και πηγαίνετε να το δείτε στο σινεμά. Δεν λέω να χρειάζεστε ολόκληρο κονδύλι σαν τον υποφαινόμενο, αλλά μια φορά τον μήνα στο σινεμά δεν είναι και μεγάλη υπόθεση. Ξέρω ότι πολλά μπορείτε να τα βρείτε δωρεάν στα torrents αλλά οι εταιρείες και κυρίως οι καλλιτέχνες δεν παίρνουν σεντ από αυτά. Δεύτερον. Εάν έχετε την οικονομική επάρκεια, βάλτε στο σπίτι σας ένα νόμιμο παροχέα συνδομητικών καναλιών. Ξέρω ότι η οικονομική διαφορά είναι χαώδης, αλλά εάν σας παίρνει γιατί όχι;
Τρίτον. Αγοράστε κανά DVD. Περιέχουν πολύ περισσότερα από την ταινία  και πάντα έχουν ενδιαφερον.
Μην νομίζετε ότι δεν ξέρω τα επιχειρήματα εναντίον. Τα ΛΟΓΙΚΑ επιχειρηματα εναντίον. Οι τιμές είναι γελοία παραφουσκωμένες και σχεδόν όλα τα κέρδη πάνε στα άπληστα διοικητικά στελέχη των εταιρειών, που νομίζουν ότι είναι καλύτερη διανομη πόρων να βάζουν διαμαντένια σφραγίσματα παρά να πληρώνουν τους καλλιτέχνες ένα αξιοπρεπή μισθό.
Δυστυχώς όμως, επαναλαμβάνω δυστυχώς, δεν μπορούμε να αλλάξουμε κάτι. Και όσα περισσότερα λεφτά δίνουμε νόμιμα στις εταιρείες, τόσα περισσότερα παίρνουν οι καλλιτέχνες. Ελπίζω anyway.

Λίγες σκέψεις για τα Οσκαρ

Τελειώσαμε και φέτος με τα Οσκαρς (που εγκαταλείπουν πλέον το όνομα "Academy Awards") και σε αντίθεση με άλλες χρονιές δεν είχαμε ιδιαίτερες εκπλήξεις. Ο Seth McFarlane ήταν μακράν ο καλύτερος παρουσιαστής σε τελετή απονομής βραβείων κινηματογράφου τα τελευταία χρόνια, με μοναδική εξαίρεση τον Ricky Gervais.
Για όσους διαφωνουν να σας θυμίσω τον Billy "Απο-Το-Μποτοξ-Η-Μαλαπερδα-Μου-Βρηκε-Το-Πηγουνι-Μου" Crystal και τον James "Ισως-Δεν-Θα-Επρεπε-Να-Σμιξω-Την-Κοκα-Με-Αλκοολ-Πριν -Την-Τελετή" Franco. Ακουσα και κατι ψιλές για την Tina Fey και την Amy Poehler αλλά είδα την τελετή και ήταν πολύ, πολύ κατώτερη των προσδοκιών μου. Για  κωμικους του βεληνεκούς αυτών των δύο (ιδίως η Tina Fey) η παρουσίαση ήταν νερόβραστη και τόσο πολιτικά ορθή που η γιαγιά μου θα την έβρισκε "χαριτωμένη". Αμα δεν προκαλείς την αντίδραση 15 συνδέσμων γονέων και τουλάχιστον 2 συντηρητικών ΜΜΕ, δεν προσπαθείς αρκετά.
Ο McFarlane ήταν ακριβώς όπως αναμένετο. Με αστεία που εκτιμάς πολύ καλύτερα εαν είσαι μαστουρωμένος (δεν ήμουν) και με αρκετά μουσικά νουμερα, μιας και ο τύπος είναι ταλαντούχος μουσικός. Στο σύνολο της η τελετή ήταν πληκτική, όπως άλλωστε είναι όλες.
Εχοντας πει αυτά, λέω να μοιραστώ την άποψη μου για κάποια από τα βραβεία του δόθηκαν. Δεν θα μιλήσω για όλα, όχι επειδή βαριέμαι να γράψω αλλά επειδή δεν ξέρω τι αξια θα έχει η άποψη μου για πράγματα που δεν κατέχω. Πάμε στο ψητό.

Μμμμμ.... Ου. Σορρυ

Β΄ Αντρικού Ρόλου


Christoph Waltz και τα μυαλά στα κάγκελα. Ο Dr Schultz στο "Django Unchained" είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας, μέχρι τον επόμενο που θα υποδυθεί ο ταλαντούχος αυστριακός. Χαρά μεγάλη και η βράβευση αναμενόμενη. Μπράβο του και εις ανώτερα. H εναρκτήρια σκηνή στο "Inglourious Basterds" που παίζει τον εβραιοφάγο Hans Landa εξακολουθεί να είναι η πιο καλογραμμένη στιγμή του μοντέρνου σινεμα

Β' Γυναικείου Ρόλου

Καμία απολύτως έκπληξη. Η Hathaway είχε κλειδωμένο το Οσκαράκι από την πρώτη μέρα. Καλλιτέχνις με ευρεία γκάμα, χαριτωμένη και σεξι. Τόσο σέξι κατακριβειαν που το φόρεμα της είχε κάβλες.

"Κάνει κρύο εδώ ρε παιδιά; Μου φαίνεται ότι κάνει κρύο"

A' Αντρικού Ρόλου

Ακόμα ένα σιγουράκι. Ο Daniel Day Lewis είναι ο καλύτερος ηθοποιός της γενιάς του και δεν χρειαζόμασταν βραβεία για να το μάθουμε αυτό. Για όσους ενδιαφέρουν οι στατιστικές να πούμε ότι ο Lewis είναι πλέον ο μοναδικός ηθοποιός με τρία βραβεία Ά Αντρικού Ρόλου. Πέραν τούτου, να σας πληροφορήσω ότι ο άνθρωπος είναι οριακά ψυχοπαθης. Ειναι διαβόητος για την επιμονή του να μένει εντός χαρακτήρα και εκτός πλατώ αλλά και για τον τρόπο που "βυθίζεται" στον ρόλο. Ενδεικτικά να σας πω ότι για το "Last of the Mohicans" έμεινε 6 μήνες μόνος του σ' ένα σπιτάκι στην ερημιά για να "κατανοήσει τον ρόλο καλύτερα". Ασε που η άρνηση της Ακαδημίας να του δώσει το Οσκαρ για τον "Χασάπη" στο "Gangs of New York" είναι μια απο τις μεγαλύτερες αδικίες που έγιναν ποτέ.
Προσωπικά έχω μεγάλη συμπάθεια στον Lewis, όχι μόνο για το υποκριτικό του ταλέντο αλλά και για χαρακτηρα του. Είναι υπεράνω χρημάτων (δεν λέω ότι δίνει τα πάντα σε φιλανθρωπίες αλλά γύρισε μέχρι σημερα ταινίες μόνο όταν ενδιαφέρεται για τον ρόλο) και έχει ιστορικό εκκεντρική συμπεριφοράς. Εκανε 5 χρόνια αποχής από το σινεμα γιατί πήγε στην Ιταλία για να μάθει πως να φτιάχνει παπούτσια. Πως μπορείς να μην συμπαθήσεις ένα τέτοιο τύπο; Συν το ότι δεν φοβάται καθόλου να τσαλακωθεί. Εκτός από τσαγκάρης είναι και ικανότατος ξυλουργός. Μάλιστα έφτιαξε το σκηνικό για την ταινία "The Private Lives of Pippa Lee", που σκηνοθέτησε η γυναίκα του Roberta Miller, κόρη του γνωστού θεατρικού συγγραφέα Αrthur Miller.

Μάθε τέχνη κι άστηνε....

A' Γυναικείου Ρόλου

Εδώ έχω θέμα. Η Jennifer Lawrence μπορεί να είναι καλή ηθοποιός (αυτό δεν πρόκειται να κάνει το "Hunger Games" καλή ταινία, mind you) και αν δεν έχω δει ακόμα το "Silver Linings" αμφιβάλλω αν θα είναι καλύτερη από την Jessica Chastain στο "Zero Dark Thirty". Η ερμηνεία της όμως δύσκολα θα ανταμειβόταν γιατί το "Zero" συγκέντρωσε πολλές αντιδράσεις για τις σκηνές βασανισμού που περιέχει. Κρίμα για την Jessica Chastain.


Καλύτερη Ταινία

Το "Argo" ήταν outsider στην αρχή αλλά απέκτησε μομεντουμ μετά τις απανωτές του βραβεύσεις. Δεν είδα όλες τις ταινίες που ήταν υποψήφιες, αλλά είδα το "Argo" και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι η βράβευση του εχει να κάνει περισσότερο με το γεγονός ότι είναι αμερικανιά παρά το ότι είναι ανωτερη από τον ανταγωνισμό. Μην με παρεξηγείτε. Είναι πολύ ωραία ταινία και την συστήνω ανεπιφύλακτα αλλά καταντά λίγο βαρετη στη μέση. Οπως και να 'χει, προτιμώ να πάρει ο Ben Affleck το βραβείο παρά ο Spielberg. Ο ενας είναι σκαπανέας που διαμόρφωσε λίγο πολύ τον κινηματογράφο όπως τον ξέρουμε και ο άλλος προσπαθεί να αφήσει το σημάδι του. Τρέφω μεγάλη συμπάθεια για τον Affleck γιατί είναι ταλαντούχος και αμφισβητήθηκε όσο λίγοι.

Καλύτερος Σκηνοθέτης

Μικρή ανατροπή εδώ, με τον Ang Lee να αφήνει πίσω τον Spielberg. Συμπαθης ο Lee και το ταλέντο του τσιμεντώθηκε με το "Brokeback Mountain". Εκείνο που θέλω να παρατηρήσω εδώ είναι η απουσία του Tom Hooper, σκηνοθετη του "Les Miserables". Η εκτέλεση του έργου ήταν περιπλοκη και χρειαζόταν ικανό σκηνοθέτη συν το ότι η πρωτοποριακή ιδέα για να τραγουδούν live ήταν δική του. Και για όσους πιστεύουν ότι ήταν κακή ιδέα, να θυμίσω ότι η ταινία πήρε όσκαρ για μουσική και οι πρωταγωνιστές ήταν υποψήφιοι.

Καλύτερο αυθεντικό σενάριο

Εδώ ο Tarantino δεν έχει κανένα συναγωνισμό. Μπορεί να πήρε το βραβείο αλλά μην αυταπατάστε. Στο εγγύς μέλλον θα ανακαλύψουν αριθμό πτωμάτων θαμμένα στο κελλάρι του και βιντεο υλικό που θα δείχνει τον Ταραντίνο να τους στραγγίζει το αίμα σιγά-σιγά, ενω αυτομαστιγώνεται γυμνός τραγουδώντας "Backstreet Boys". Εσεις θα εκπλαγείτε.

Καλύτερων Οπτικών Εφέ

Το "Life of Pi" εδώ δεν είχε συναγωνισμό, με τον Ang Lee να χρησιμοποιεί την καλύτερη performance capture τεχνολογία. Σ' αυτη την κατηγορία κερδίζουν συνήθως αυτοί με το περισσότερο χρημα. Ο μοναδικός που εισάγει νέα τεχνολογία σ' αυτό τον τομέα είναι ο James Cameron, που είναι και εφευρέτης.

Make up

Εδώ κι αν υπάρχει αδικία. Το make up του "Les Miserables" ήταν μεν σπουδαίο αλλά δεν συγκρίνεται με την τέχνη του "Cloud Atlas". Βρείτε το κοινό που έχουν οι πιο κάτω φωτογραφίες:

 Αν η απάντηση σας ήταν "o Hugh Grant", συγχαρητήρια. Αυτοί ειναι οι έξι ρόλοι που έπαιξε στο "Cloud Atlas" και δεν ήταν ο μόνος. Ολοι σχεδόν οι ηθοποιοί έπαιξαν έξι διαφορετικούς ρόλους, όλοι τους με παρόμοιες μεταμορφώσεις. Εάν αυτό δεν είναι δείγμα τέχνης make up, δεν ξέρω τι είναι.
Τα βραβεία όμως της Ακαδημίας δεν δίνονται στις κατ' ανάγκην καλύτερες ταινίες, αλλά σ' αυτές με την καλύτερη διαφημιστικη εκστρατεία. Μια υποψηφιότητ για όσκαρ συνεπάγεται με δωρεάν διαφήμιση και αύξηση των πωλήσεων σε DVD. Είναι γι' αυτό που οι εταιρείες διανομής συμπεριλαμβάνουν στη στρατηγική τους και εξαντλητική διαφήμιση. Τα αδέλφια Wachowski δυσκολεύτηκαν πολύ να χρηματοδοτήσουν την ταινία τους και σίγουρα δεν είχαν έξτρα λεφτά για διαφημιση. Κάτι ενδιαφερον για τους Wachowski, που τα movie credits τους περιλαμβάνουν την τριλογία "The Matrix". Πλέον δεν είναι αδελφοί αλλά αδέλφια αφού ο Larry έκανε εγχείρηση αλλαγής φύλου και πλέον ονομάζεται Lana. Ηταν αυτή που έγραψε την ταινία και αν κρίνω από το "The Matrix", η αλλαγή ήταν η καλύτερη ιδέα που είχε.

10 ταινίες που δεν είδες και θα έπρεπε να δεις (Pt 2)

Όταν μαθαίνει κάποιος ότι γραφω blog για ταινίες, συνήθως είναι τρία τα πράγματα που ρωτά: Ποια πιστεύω ότι είναι η καλύτερη ταινία (λες και υπάρχει αντικειμενικό κριτήριο για κάτι τέτοιο), ποια είναι η δική μου αγαπημένη ταινία (το "Shawshank Redemption, σε περίπτωση που το είχατε απορία) και τέλος τι ταινία θα πρέπει να δει. Αν και οι πρώτες δύο ερωτήσεις απαντιούνται εύκολα, η τρίτη πάντα με αφήνει λίγο μαλάκα. Δεν έχω ιδέα τι να απαντησω.
Το έχω πει και παλαιότερα ότι υπάρχει μόνο ένα κριτήριο για να αποφανθεί κάποιος αν μια ταινία είναι καλή ή όχι και πάντοτε εξαρτάται από τον καθένα ξεχωριστά. Ταινία την οποία εγώ δεν θα πήγαινα ούτε αν με πλήρωνες για κάποιον μπορεί να είναι σταθμός στη ζωή του και ανάποδα.  Οπως όμως με την εξωτερική ομορφια (που ως γνωστό εξαρτάται από αυτόν/η που την βλέπει) έτσι και με τις ταινίες υπάρχουν κάποιες που μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε ότι είναι καλές. Ταινίες που έχουν την μοναδική ικανότητα να μας εμπλέκουν στην ιστορία τους, να μας κάνουν να νοιαζόμαστε με τους πρωταγωνιστές και να μας προσφέρουν εκείνο που οι αρχαίοι έλληνες ονόμαζαν κάθαρση. Εκείνο το απαράμιλλο συναίσθημα του τέλος ενός ταξιδιού που μας οδήγησε σε μια σύντομη πνευματική νιρβάνα, το αίσθημα ότι αυτό που μόλις είδαμε δεν ήταν απλά δύο ώρες σε μεγάλη ασημένια οθόνη αλλά ένα φάρμακο για την ψυχή.
Μέσα σ΄αυτό το πνεύμα, επανέρχομαι σε ένα παλιότερο post με ταινίες που μπορεί να μην είδατε την πρώτη φορά που ήταν στο σινεμά, που ίσως ακόμα δεν έχετε ξανακούσει ή που μπορεί απλά να μην είχατε χρόνο να δείτε και τις αφήσατε πίσω. Με ταινίες που δεν είδατε και θα θέλατε να δέιτε ασχολήθηκα ξανά, άλλά μιας και αρέσει είπα να το ξαναεπισκεφτώ.
Χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, σας παρουσιάζω 10 ταινίες που δεν είδατε και που θα έπρεπε να δείτε, το δεύτερο μέρος.


Lord of War (2005)

Ο λόγος που μπορεί να μην έχετε ξανακούσει γι' αυτή την ταινία είναι επειδή οι εταιρείες διανομής και τα κινηματογραφικά στούντιο της συμπεριφερθήκαν όπως θα συμπεριφέρονταν οι κάτοικοι ενός μεσαιωνικού χωριού σε κάποιον που έχει πανούκλα. Οι δημιουργοί της αναγκαστήκαν να βρούν χρηματοδότηση από το εξωτερικό, το release ήταν περιορισμένο και η διαφημιστική καμπάνια για προώθηση σχεδόν ανύπαρκτη. Ακόμα και η εταιρεία που είχε εξασφαλισμένα τα δικαιώματα για DVD  release τόσο λίγο ενδιαφερόταν, που έβγαλε την ταινία σε λάθος διαστάσεις και αναγκαστηκε να αποζημιώσει τον κόσμο που το αγόρασε. Τι κάνει αυτή την ταινία τόσο εμπρηστική που ακόμα και οι ανθρώποι που μας έδωσαν το "Hostel" δεν τολμούσαν να την αγγίξουν, ρωτάτε; Είναι ίσως ρατσιστική, αντι-αμερικάνική, επικροτεί τον βιασμό ή ίσως έχει σκηνή με τον Μωάμεθ να κάνει όργια με την Κάλι ενώ ο Χριστός κινηματογραφεί; Κανένα από αυτά. Το "Lord of War" απλά διηγείται μια αληθινή ιστορία, το είδος όμως που κάνει τους μεγαλοεπιχειρηματίες που κινούν τα νήματα να κάθονται λίγο πιο άβολα στις δερμάτινες καρέκλες τους. Ασχολείται με το εμπόριο όπλων και πως η αμερικάνικη κυβέρνηση επωφελείται από αυτό.

'Murica

Το "Lord of War" διηγείται την πραγματική ιστορία του ουκρανου εμπόρου όπλων Viktor Bout (στη ταινία το όνομα είναι "Yuri Orlov"), ακολουθώντας την πετυχημένη κινηματογραφική συνταγή του "rise and fall". Ο Yuri είναι ένας φαινομενικά αμοραλιστής έμπορος που δεν ασχολείται με ζητήματα ηθικής και προτιμά να επικεντρώνεται στην πρακτικότητα. Υπάρχει ανά το παγκόσμιο ζήτηση για όπλα και κάποιος πρέπει να την καλύψει. Ο Yuri δεν έχει κανένα ενδοιασμό να πουλήσει όπλα στον οποιοδήποτε, είτε είναι μέλος του διαβόητου RUF στην Αφρική, Βόσνιοι εξτρεμιστές ή μαφιόζοι. Στο κατόπι όμως του "Εμπορου του Θανάτου", όπως έχει ονομαστεί, βρίσκεται ένας ομοσπονδιακός πράκτορας που θέλει πάση θυσία να τον σταματήσει αλλά και η ιδια η συνείδηση του. Ο Yuri αρχίζει να κάνει δεύτερες σκέψεις για το επάγγελμα του όταν βλέπει τα αποτελέσματα της δουλειάς του και την επίδραση που έχει στον μικρότερο αδελφό του.
Ο Nicholas Cage μας θυμίζει γιατί ακόμα διατηρούμε κάποιου είδους ελπίδα ότι μπορεί να επιστρέψει από την άβυσσο στην οποία κατρακυλά η καριέρα του τα τελευταία χρόνια, ο Ethan Hawke ρίχνει ερμηνείες αντάξιες του "Dead Poet Society" και ο frontman των "30 seconds to Mars" Jared Leto αποδεικνύει ότι κάλλιστα μπορεί να αλλάξει επάγγελμα αμα δεί ότι το τραγούδι δεν του βγαίνει. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα opening credits της ταινίας, που είναι κατά την ταπεινή μου άποψη το καλύτερο opening που γυρίστηκε ποτέ.


Instinct (1999)

Μου αρέσει αυτή η ταινία για δύο λόγους. Α) είναι εξαιρετική ταινία και Β) μου δείχνει τι θα μπορούσε ο Cuba Gooding Junior να γίνει εάν είχε ατζέντη που να άξιζε και δεν αποφάσιζε να γίνει "born again Christian". To each its own όμως που λένε και τουλάχιστον ελπίζω ο Gooding να είναι ευτυχισμένος με τις επιλογές του. Ας πάμε στη ταινία όμως.
Ο ανθρωπολόγος Ethan Powell (Anthony Hopkins) βρίσκεται έγκλειστος σ' ένα ψυχιατρικό ίδρυμα, αντιμέτωπος με κατηγορίες για δολοφονία ενός δασοφύλακα στην Αφρική και τον τραυματισμό άλλων. Ο Powell είχε εξαφανιστεί από προσώπου γης τα τελευταία δύο χρόνια, ακολουθώντας μια οικογένεια από γορίλλες στην Αφρική. Οταν ένας διακεκριμένος νεαρός ψυχολόγος μαθαίνει για την υπόθεση του Powell (κυρίως για το ότι αρνείται να μιλήσει στον όποιονδήποτε) αναλαμβάνει να διελευκάνει την υπόθεση και να φέρει τον Powell πίσω στον πολιτισμένο κόσμο.
Μια απίστευτα υποτιμημένη ταινία, με ικανότατο καστ και πολύ συγκινητική ιστορία. Μια πραγματεία πάνω στην ανθρώπινη φύση, τους πραγματικούς περιορισμούς μας και το πόσο μακριά θα φτάναμε για εκείνους που αγαπούμε. Δείτε την και μετά να έρθετε να μιλήσουμε για την βροχή!


Brotherhood of the Wolf (2001)

Αυτή είναι η πρώτη από τις δύο γαλλικές ταινίες που βρίσκονται στη λίστα μου. Το "Brotherhood of the Wolf" είναι μια ταινία δράσης και τρόμου, βασισμένη στον θρύλο του "Τέρατος του Γκεβοντάν". Μπορεί να είναι μια καθαρά γαλλική παραγωγή, αλλά ξεχάστε ότι ξέρατε για γαλλικές ταινίες. Το "BotW" έχει τον ρυθμό action blockbuster του Hollywood, στιλιζαρισμένη χορογραφία μαχών σώμα με σώμα, μια επική ιστορία, συγκινητική πλοκή και όλα δεμένα με πρωτόγονο, αταβιστικό φόβο του τέρατος που καραδοκεί σε σκοτεινές γωνιές. Εάν είσαστε φαν των ταινιών δράσης και δεν είδατε το "BotW", δεν ξέρετε τι χάνετε!
Στο έργο βρίσκουμε καταξιωμένους ηθοποιούς όπως τον Vincent Cassel και την Monica Bellucci αλλά την παράσταση κλέβει εύκολα ο Marc Dacascos που παίζει τον νεαρό ιθαγενή Mani.
Και λίγα λόγια για την υπόθεση: Ο Βασιλιάς Λουδοβίκος στέλνει στην επαρχία του Γκεβοντάν τον ιππότη του Gregoire, που ταξιδεύει πάντα μαζί με τον ιθαγενή φίλο του Mani. Αποστολή τους είναι να διερευνήσουν τις φήμες για την ύπαρξη ενός ζώου που είναι πολύ μεγαλύτερο και αγριότερο από οποιονδήποτε λύκο και αν υπάρχει να το σκοτώσουν και να το φέρουν πίσω στην Αυλή. Οι δύο ξεκινούν τις έρευνες για το τέρας όμως ανακαλύπτουν πολύ περισσότερα από αυτά που ηθέλαν.


25th hour (2002)

Βρίσκω τόσο τον Spike Lee όσο και τον Edward Norton σοβαρά overrated καλλιτέχνες, αλλά η συνεργασία τους εδώ έχει κτυπήσει μια φλέβα χρυσού τόσο μεγάλη που μπορεί να κουβαληθεί ο Σκρουτζ Μακ Ντακ
Το "25th Hour" είναι ένα εμβηματικό urban drama και είναι από τις πρώτες ταινίες που κυκλοφόρησαν μετά την 11η Σεμπτεμβρίου. Διηγείται την ιστορία του Monty (Edward Norton) μια μέρα πριν να πάει φυλακή για να εκτίσει ποινή εφτά ετών για εμπορία ναρκωτικών. Η ταινία είναι ένα ταξίδι του πρωταγωνιστή προς την ανακάλυψη και την λύτρωση, καθώς προσπαθεί να επιδιορθώσει ότι κακό έκανε στη ζωή του ενώ παράλληλα αγωνίζεται να κρύψει τον τρόμο του για την επερχόμενη φυλάκιση. Μια από τις κορυφαίες στιγμές του Norton και σίγουρα αξίζει το βράδυ σας.

Battle Royale (2000)

To "Battle Royale" είναι από τις διασημότερες ιαπωνέζικες ταινίες, την οποία πολύ λίγοι είδαν εκτός Ιαπωνίας. Μια ταινία τόσο βίαιη και αιματηρή, που όταν οι παραγωγοί ζήτησαν νομική αρωγή για να εξασφαλίσουν διανομή στις ΗΠΑ, οι δικηγόροι τους είπαν ότι η ταινία "ποτέ δεν θα προβαλλόταν σε αμερικάνικο κινηματογράφο" και "εάν κόψετε τις ακατάλληλες σκηνές θα μείνουν μόνο οι τίτλοι".

Η ταινία ήταν για χρόνια η απόλυτη φαντασίωση του film χιπστερά. Πολύ λίγοι την ξέραν αλλά όσοι την είδαν πάθαιναν την πλάκα τους. Το "BR" θα έμενε για παντα στη λίμπο των καλών ταινιών με κακό μάρκετινγκ, εάν δέκα χρόνια μετά δεν την ξεπατίκωνε ανερυθρίαστα μια κυρία ονόματι Suzanne Collins. Για όσους δεν την ξέρετε, να σας δώσω ενα στοιχειο. Το "Battle Royale" έχει να κάνει με μια τάξη μαθητών γυμνασίου που μεταφέρονται σ' ένα ερημικό νησί με μια διαταγή. Να σκοτωσουν όλους τους υπόλοιπους για να επιζήσουν

Οπως θα έχετε καταλάβει πρόκειται για την σειρά βιβλίων "Hunger Games" που μεταφερθήκαν πρόσφατα και στο σινεμά. Προσέξτε: δεν μιλούμε για "έμπνευσμενο από" ή βασισμένο σε" φάση. Ηταν σαν να εγραφα εγώ σενάριο για μια ταινία με ένα συνηθισμένο εντεκάχρονο αγόρι που μαθαίνει ξαφνικά ότι είναι μάγος,πάει να φοιτήσει σε σχολείο για μάγους και μετά έχω την αναίδεια να λέω ότι είναι αυθεντική ιδέα επειδή ονόμασα τον ήρωα "Larry Potter". Οπως και να 'χει, τις αμερικανιές του "Hunger Games" και τους από μηχανής θεούς ξεχάστε τους. To "Battle Royale" είναι πολύ πιο βίαιο, πολύ πιο τρομακτικό και σε κανένα σημείο δεν απολογείται γι' αυτό.


The Cloud Atlas (2012)

Το πρόβλημα με το "Cloud Atlas" είναι το εξής: Είναι περισσότερο έργο τέχνης παρά συνηθισμένη ταινία κινηματογράφου. Ενα πανέμορφο λυρικό παραμύθι, ένα μωσαϊκό από ιστορίες δοσμένες με περισσή σκηνοθετική μαεστρία. Μια ταινία με τον δικό της εσωτερικό ρυθμό, που ενίοτε τρέχει σαν άλογο κούρσας και άλλοτε κινείται τόσο απαλά και ανεπαίσθητα που έχεις την εντύπωση ότι σταμάτησε τελείως.
Το πρόβλημα; Εαν δεν εχεις διαβάσει το βιβλίο χάνεσαι. Είχα από την αρχή τις αμφιβολίες μου για το κατά πόσον θα πετύχει η μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του David Mitchell και δυστυχώς δεν έπεσα πολύ έξω.
Εχοντας πει αυτά, δεν θέλω σε καμία περίπτωση να νομίσετε ότι είναι αδύνατον να δεις την ταινία. Κάθε άλλο. Χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή. Το "Cloud Atlas" δεν είναι το είδος της ταινίας που βάζεις για να περάσεις την ώρα σου. Είναι ταινία που προγραμματίζεις πότε θα την δεις και όταν την βλέπεις είσαι προσηλωμένος. Το "Cloud Atlas" δίχασε τους κριτικούς όσο πολύ λίγες ταινίες, με τις απόψεις να είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Η εισήγηση μου; Δείτε το για να έχετε άποψη.

Damned United (2009)

Γι' αυτή την ταινία έχω μιλήσει πολλές φορές και θα ήταν αμαρτία να μην την είχα σ' αυτή την λίστα. Αν και όπως έγραψα εδώ το "βασισμένο σε πραγματική ιστορία" είναι τραβηγμένο από τα αυτιά, δεν παύει να είναι μια υπέροχη ταινία για έναν άνθρωπο που θα έπρεπε να ξέρουμε όλοι μας. Το "Damned United" διηγείται την ιστορία του Brian Clough, που είναι γνωστός στην Αγγλία ως "ο καλύτερος άγγλος προπονητής που ΔΕΝ ανέλαβε την Εθνική Αγγλίας." Στη ταινία μαθαίνουμε για την άνοδο του στη δόξα  και την αναγνώριση ως προπονητής της Derby County αλλά και την αμφισβητούμενη απόφαση του να αναλάβει τους μισητούς αντιπάλους της, την Leeds United. Εάν είσαι φαν του ποδοσφαίρου, αυτή η ταινία γυρίστηκε αποκλειστικά για σένα.

Big Fish (2003)

Μεγάλη αγάπη. Μεγααααααααααλη αγάπη. Το "Big Fish" είναι μια ταινία του Tim Burton που δυστυχώς πολύς κόσμος αποφεύγει για εκ πρώτης όψεως φαίνεται βαρετή και ψευτοκουλτουριάρικη. Δεν είναι. Το "Big Fish" είναι μια πανέμορφη ταινία που βασίζεται πάνω στη προβληματική σχέση ενός πατέρα με τον γιό του. Ο Edward Bloom είναι ένας συμπαθέστατος ηλικιωμένος κύριος με ένα μόνο κουσούρι. Του αρέσει να λέει ιστορίες. Ο Edward διηγήθηκε όλη του την ζωή στον γιό του Will, που όμως αρνείται να τον πιστέψει. Το πάθος του πατέρα του για τις ιστορίες οδηγεί στην αποξένωση του με τον γιό του, μέχρι που ο τελευταίος αποφασίζει να δει τα ψέματα του πατέρα του με διαφορετικό μάτι. Ενας πάντα απολαυστικός Ewan McGregor ενώ την παράσταση κλέβει χαλαρά ο Danny De Vito.

Serenity (2005)

Να μην τα ξαναλέμε. Αφιέρωσα ένα ολόκληρο ποστ στην πιο σπουδαία sci-fi σειρά που γράφτηκε ποτέ και το "Serenity" είναι η κινηματογραφική της συνέχεια.

The Intouchables (2012)

H δεύτερη επιλογή από την χώρα του κρουασάν και του μεσημεριανού σεξ. Το "Intouchables" δυστυχώς δεν είχε διανομή στην Κύπρο έτσι δεν είχα την ευκαιρία να την δω στο σινεμά. Αρχικά είχα τους ενδοιασμούς μου γιατί δεν είμαι φαν του ευρωπαϊκού κινηματογράφου και αντιπαθώ σφοδρά τις ταινίες που προσπαθουν να εκμαιεύσουν τα αισθήματα του θεατή. Με αυτή την ψυχική κατάσταση έκατσα να δω την ταινία. Δεν άντεξε πολύ. Είναι φυσικά αδύνατον να δεις το "Intouchables" και να μην γελάσεις και να λυπηθείς. Η ειλικρίνεια των χαρακτήρων,μαζί με την όμορφη, ανθρώπινη ιστορία σε συνεπαίρνει.
Η ταινία διηγείται την ζωή του μεγαλοαστού Φιλίπ, που είναι τετραπληγικός και ψάχνει για φροντιστή. Ο Φιλίπ εκπλήσσει τους πάντες όταν επιλέγει για την θέση ένα νεαρό από το γκέτο, χωρίς καμία ιατρική γνώση ή καν "σωστή" συμπεριφορά. Ο απόκληρος Driss δέχεται την θέση αρχικά για τα λεφτά αλλά με τον καιρό μια γνήσια φιλία αρχίζει να αναπτύσσεται ανάμεσα στους δύο άντρες. Μην ξεχάσετε τα χαρτομάντιλα.



Υ.Γ.  Το ποστ "11 ταινίες που δεν είδες και θα έπρεπε να δεις" ήταν το πρώτο που έγραψα. 3 χρόνια έχουν περάσει από τότε. Εξακολουθώ να είμαι ακόμη εδώ, κάποτε μ' ένα ποστ την εβδομάδα, κάποτε με τρία και κάποτε με ένα κάθε τρεις μήνες. Είμαι όμως ακόμα εδώ

"Under the Dome": To best seller του Stephen King έρχεται το καλοκαίρι

Υπάρχει ένας γενικός κανόνας αναφορικά με την μεταφορά των βιβλίων του Stephen King στο σινεμά ή στη τηλεόραση: Εάν περιέχει τρόμο είναι χάλια και απαράδεκτο ("Τhe Dreamcatcher") και εάν όχι είναι σπουδαίο ("The Shawshank Redemption", "The Green Mile"). Εξαιρέσεις υπάρχουν αλλά αυτός είναι ένας καλός κανόνας για να ξέρετε τι θα δείτε. Τα βιβλια του King είναι μεν τα καλύτερα (μακράν ο αγαπημένος μου συγγραφέας) αλλά είναι φοβερά δύσκολο να μεταφερθούν στη μεγάλη οθόνη, εκτός εάν δεν δοθεί σημασία στο μεταφυσικό στοιχείο, όπως το "The Shining" του Kubrick που έχει περιστασιακή σχέση με το βίβλίο. Εχοντας πει αυτά είμαι υπεραισιόδοξος για το καινούργιο εγχείρημα που φέρει το όνομα του γνωστού συγγραφέα, την μεταφορά του "Under the Dome" σε τηλεοπτική σειρά για το καλοκαίρι από το κανάλι CBS.

To "Under the Dome" είναι ιδανικό για μεταφορά στη τηλεόραση, γιατί το μεταφυσικό στοιχείο είναι σχεδόν ανύπαρκτο και επικεντρώνεται στη σταδιακή διάβρωση της ανθρώπινης φύσης και τις ανθρώπινες σχέσεις σε ένα κλειστόφοβικό περιβάλλον. Η καλύτερη δουλειά του King δεν είναι (πόρρω απέχει από αριστουργήματα του στυλ "The Stand" και "It") αλλά εξακολουθεί να είναι πολύ καλύτερο απ' ότι κυκλοφορεί.

Η υπόθεση:

Η πόλη του Chester Mill είναι  κατά τα φαινόμενα η ιδανική επαρχιακή πόλη. Απομονωμένη, με λίγο περισσότερο από 2,000 κατοίκους, μηλόπιτα και εκκλησία. Ολα πάνε καλά μέχρι την μέρα που ένας κάστορας κόβεται στη μέση, ένα μικρό αεροπλάνο εκρήγνυται στον αέρα και ένα φορτηγό που κουβαλά κορμούς διαλύεται ξαφνικά σκορπώντας χάος. Ολα αυτά γιατί χωρίς κανένα προφανή λόγο ένα αόρατο πεδίο υψώνεται γύρω από το Chester Mill αποκλείοντας την μικρή πόλη από τον υπόλοιπο κόσμο. Ενώ η αμερικανική κυβέρνηση προσπαθεί να βρεί ένα τρόπο για να παρακάμψει το πεδίο, οι κάτοικοι της πόλης πρέπει να βρουν ένα τρόπο να προσαρμοστούν με την νέα πραγματικότητα, την αλλαγή των ισορροπιών δύναμης αλλά και το γεγονός ότι τα τρόφιμα τελειώνουν. Από την μια είναι ο Big Jim Rennie, ο θρησκόληπτος, διεφθαρμένος σκιώδης δήμαρχος της πόλης και ο δολοφονικά ψυχοπαθής γιός του Junior, που θα κάνουν τα πάντα για να διατηρήσουν την δύναμη τους και από την άλλη ο περιπλανώμενος πρώην στρατιωτικός Dale Barbara που προσπαθεί απλά να επιβιώσει. Ενα ωραίο βιβλίο (αν και αχρείαστα ογκώδες) με όλα τα στοιχεία που κάνουν τον King τον καλύτερο συγγραφέα της εποχής του.

Εαν για κάποιο λόγο σκέφτηκες τον Dean Koontz, Ι will find you. And I will kill you

Η σειρά αρχικά προοριζόταν για το κανάλι Showtime (με επιτυχίες όπως το "Dexter") αλλά λόγω καθυστέρησης η εταιρεία παραγωγής πήρε την πρόταση της στη θυγατρική του Showtime, το CBS. Οι παραγωγοί του CBS ενθουσιάστηκαν με την ιδέα και αντί για έναν πιλότο παράγγειλαν 13 ωριαία επεισόδια για το καλοκαίρι. Στο τιμόνι της παραγωγής βρίσκεται η Amblin Entertainment του Steven Spielberg, στο σενάριο o Brian K. Vaughan που εργάστηκε στο "Lost" καθώς και το "Buffy the Vampire Slayer" και στη σκηνοθεσία ο Niels Arden Oplev που δημιούργησε το αυθεντικό "Girl with the Dragon Tattoo". Να πούμε ότι ο Spielberg έχει μπει πλέον για τα καλά στο χώρο της τηλεόρασης, με σειρές όπως το "Falling Skies" (ξεκινά την τρίτη του σεζόν το καλοκαίρι) αλλά και το "Haven", που βασίζεται σε μια άλλη ιστορία του Stephen King, "The Colorado Kid".
To καστ της σειράς δεν έκλεισε ακόμα έτσι θα σας κρατώ ενήμερους! Το μοναδικό πράγμα που ανακοίνωσε μέχρι τώρα η εταιρεία παραγωγής είναι ότι η σειρά δεν θα ακολουθήσει πιστά το βιβλίο, καθώς το τέλος δεν επιτρέπει για δεύτερη σεζόν. Εγώ λέω καλά κάνουν και μακάρι να υπάρξει ανάγκη και για δεύτερη σεζον!